20 januari 1942 - Wannseeconferentie - Worldwar2.nl

woensdag 30 augustus 2017

20 januari 1942 - Wannseeconferentie

Wannseeconferentie is de benaming voor een op 20 januari 1942 in de aan de Wannsee gelegen Villa Marlier gehouden conferentie van nazikopstukken. Doel van deze conferentie was het komen tot wat de nazi's de Endlösung der Judenfrage ("definitieve oplossing van het Jodenprobleem") noemden. 


De aanvankelijke doelstelling van de nazi's was de Joden ervan te overtuigen dat zij niet in nazi-Duitsland thuishoorden. Via intimidatie, discriminatie en systematische uitsluiting van de Duitse Joden, werd hen het leven dusdanig zuur gemaakt dat zij 'vrijwillig zouden emigreren'. In eerste instantie wilden de Duitsers Joden uit Europa deporteren. Dit plan, dat bekend staat als het Madagaskarplan, is echter nooit uitgevoerd. Joden die na 1938 in Duitsland bleven, werden opgesloten in concentratiekampen en getto's, waaronder het beruchte getto van Warschau, dat door de nazi's na de inval in Polen (september 1939) in gebruik werd genomen. Na de Duitse inval in de Sovjet-Unie (juni 1941) kwamen grote stukken van de Sovjet-Unie in handen van de Duitsers. In deze gebieden bevonden zich ook veel Joden, die door speciale troepen (de Einsatzgruppen van de Sicherheitspolizei en de SD) werden vermoord – toen al een laagdrempelige actie – of op transport naar concentratiekampen werden gezet. De concentratiekampen en getto's konden de grote aantallen gevangenen echter niet meer aan. Enkele hoge Duitse ambtenaren en SS'ers, waaronder Reinhard Heydrich, kregen de opdracht het Jodenprobleem eens en voor altijd 'op te lossen'. Het eerste schriftelijke verzoek van Göring aan Heydrich tot Endlösung van het Jodenprobleem dateert van 31 juli 1941.


Aanwezigen

  • - Reinhard Heydrich (RSHA, SD, Sicherheitspolizei) (1904-1942)
  • - Adolf Eichmann (SD, Sicherheitspolizei)
  • - Otto Hofmann (ministerie voor Rassenvestiging)
  • - Dr. Rudolf Lange (SD)
  • - Heinrich Müller (rijksveiligheid)
  • - Dr. Karl Eberhard Schöngarth (SD)
  • - Dr. Josef Bühler (Bezet Polen)
  • - Dr. Gerhard Klopfer (rijkskanselarij)
  • - Dr. Roland Freisler (justitie)
  • - Wilhelm Kritzinger (rijkskanselarij)
  • - Dr. Georg Leibbrandt (ministerie voor Bezette Gebieden)
  • - Martin Luther (buitenlandse zaken)
  • - Dr. Alfred Meyer (ministerie voor Bezette Gebieden)
  • - Erich Neumann (bureau voor het Vierjarenplan)
  • - Dr. Wilhelm Stuckart (binnenlandse zaken)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen